Cytat na dobry TYdzień | Irena Sendlerowa

Irena Sendlerowa (zd. Krzyżanowska), ps. „Jolanta” (ur. 15 lutego 1910 w Warszawie, zm. 12 maja 2008 w Warszawie) – polska działaczka społeczna i charytatywna, członkini PPS i kierowniczka referatu dziecięcego Rady Pomocy Żydom („Żegoty”). Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, dama Orderu Orła Białego i Orderu Uśmiechu.
W czasie II wojny światowej współtworzona przez nią sieć ludzi i organizacji podjęła próbę uratowania ok. 2500 żydowskich dzieci (nie wszystkie przeżyły wojnę). W październiku 1943 została aresztowana przez Gestapo, jednak „Żegocie” udało się ją uwolnić. W czasie powstania warszawskiego była sanitariuszką w jednym z powstańczych punktów sanitarnych na Mokotowie. Po wojnie pracowała w opiece społecznej i średnim szkolnictwie medycznym. Przez długie lata jej działalność podczas okupacji była nieznana. W latach 2007 i 2008 jej kandydatura została zgłoszona do Pokojowej Nagrody Nobla.
 
Sejm RP ustanowił rok 2018 Rokiem Praw Kobiet ale i Rokiem Ireny Sendlerowej. Pod koniec 2017 roku Rada Miasta Poznania przyjęła stanowisko, w którym zadeklarowała, że w 2018 roku – Roku Praw Kobiet – poznańskim ulicom i skwerom nadawane będą nazwy nawiązujące do postaci kobiet. W Poznaniu bowiem jako patroni ulic przeważają mężczyźni. Kobiety stanowią jedynie 9 procent.
 
Dwa dni przed rocznicą wybuchu powstania w getcie warszawskiem, na sesji 17 kwietnia 2018 r., Rada Miasta Poznania uczciła pamięć Ireny Sendlerowej przyjmując uchwałę o nadaniu skwerowi przy skrzyżowaniu ulic Stawnej, Małe Garbary i Garbary, imienia Ireny Sendlerowej. Wniosek o nadanie nazwy złożony przez radnego Tomasza Wierzbickiego pozytywnie zaopiniowała Gmina Żydowska w Poznaniu, Rada Osiedla Stare Miasto oraz Komisja Kultury i Nauki.
Grafika: Anna Krenz

Kobiety i komiks – Dzień Darmowego Komiksu | Relacja

Komiks to nie tylko Kajko i Kokosz, Tytus czy superbohaterowie Marvela i DC. Komiks już od wielu lat stał się formą sztuki wyższej, nie tylko taniej rozrywki, a to głównie przez coraz popularniejsze nowele graficzne i właśnie wydarzenia towarzyszące produkcji i konsumpcji komiksu jak zloty i festiwale oraz ambitniejsze ekranizacje.

Po raz piąty w Poznaniu odbył się Dzień Darmowego Komiksu, towarzyszący Festiwalowi Sztuki Komiksowej (10-12.05.2018). Główne wydarzenia DDK odbywały się w Bibliotece Uniwersyteckiej i Czytelni Komiksów i Gazet NOVA. Korytarze Biblioteki wypełnione były tłumami fanów komiksu i noweli graficznych. Historyczne pomieszczenia skontrastowane z nowoczenymi obrazami komiksów nadawały festiwalowi niezwykłego charakteru. Na stoiskach nabyć można było zarówno najnowsze jak i kolekcjonerskie komiksy, poznać autorów i zobaczyć jak szkicują na żywo oraz posłuchać wystąpień i prelekcji.

W ramach DDK, uczestnicy otrzymywali po 2 darmowe komiksy i festiwalowy zin z rysunkami wybranych autorów.

Dla ONEPoznań najciekawsze były oczywiście babskie ziny.

„Pani od plastyki” to zin Edyty Bystroń, opowiadający o widzeniu świata przez dorosłych i dzieci – czasem w absurdalny sposób.

„Sama kupi kwiaty” to kolekcja komiksów 12 rysowniczek. Ich style się różnią diametralnie, pokazując bogatą stylistykę i wielość podejmowanych tematów. Więcej na temat zinu w naszej czytelni >>>

“Marzenie” Bogumiły Pepasińskiej .

W darmowym zinie festiwalowym znaleźć można również komiksy rysowane przez kobiety. Co ciekawe, kreska kobiecej ręki nie odróżnia się od męskiej. Tylko w niektórych przypadkach różnice w płci zobaczyć można w tematyce. Kobiety częsciej dotykają tematów jak macieżyństwo, emocje, chandra.

Na schodach hallu stoisko miała kampania MOCne SŁOWA Dziewczynki Pełnej Mocy, gdzie nabyć można było koszulki z MOCnymi hasłami.
dziewczynkapelnamocy.pl >>>

W ramach dyskusji i prelekcji, Agnieszka Czoska i Anna Krztoń przygotowały program dotyczący kobiet w komiksie (więcej >>>)

Komiks ma się dobrze, komiksy kobiet stają się coraz bardziej popularne. Życzymy poznaniankom MOCy twórczej, wytrwałości i kolejnych sukcesów!

Anna Krenz

 

Uwaga – konkurs – Mikrodotacje (do 27 maja)

Zapraszamy do udziału w konkursie na mikrodotacje „SIŁA WSPÓŁPRACY” organizowanym przez Centrum Praktyk Edukacyjnych na przedsięwzięcia z zakresu edukacji i animacji kulturowej oraz rewitalizacji społecznej.

SIŁA WSPÓŁPRACY jest kontynuacją idei III NieKongresu Animatorów Kultury, który odbył się w dniach 9-11.04 w CK ZAMEK w Poznaniu. To konkurs oparty na partnerstwach: sektora kultury i sektora samorządowego, a jego celem jest praktyczne wykorzystanie zapisów Samorządowej Karty dla Kultury.

Konkurs na mikrodotacje jest wynikiem współpracy Centrum Kultury ZAMEK, Urzędu Miasta Poznania i Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego.

CEL KONKURSU: promowanie i wspieranie współpracy pomiędzy podmiotami reprezentującymi sektor kultury i sektor samorządowy w realizowaniu przedsięwzięć z zakresu edukacji i animacji kulturowej oraz rewitalizacji społecznej w województwie wielkopolskim.

NAGRODA: sfinansowanie przez Centrum Kultury Zamek projektów realizowanych w partnerstwach sektora kultury z sektorem samorządowym. Minimalna kwota dofinansowania wynosi 5 000 zł brutto, maksymalna – 10 000 zł brutto.

KTO MOŻE WZIĄĆ UDZIAŁ: osoby fizyczne i/lub podmioty sektora publicznego oraz organizacje pozarządowe, prowadzące działalność edukacyjną i/lub kulturalną oraz reprezentujące instytucje samorządowe w województwie wielkopolskim. Konkurs kierowany jest do partnerstw: animatorów i samorządowców.

JAK PRZEBIEGA KONKURS?
Konkurs jest jednoetapowy. Pomysł na projekt w partnerstwie należy opisać, uzupełniając FORMULARZ KONKURSOWY dostępny na stronie:
http://cpe.poznan.pl/event/konkurs-na-mikrodotacje-sila-wspolpracy/
oraz przesłać do dnia 27.05.2018 (do godziny 23:59) na adres mailowy: zgloszenia@cpe.poznan.pl.

Projekty zgłoszone do konkursu powinny być poprzedzone przeprowadzoną diagnozą potrzeb, partnerstwo w projekcie powinno być realne (prowadzone w ścisły sposób). Projekty powinny odnosić się do jednego z obszarów tematycznych w konkursie będących częścią Samorządowej Karty dla Kultury.

Dodatkowym atutem będzie doświadczenie uczestników z pola animacji i działalności samorządowej w realizacji projektów społecznych.

Obszary tematyczne konkursu związane z Samorządową Kartą Kultury:
1. Kultura to przestrzeń partycypacji nas wszystkich: ludzi współtworzących społeczeństwo obywatelskie. Uczestnicząc w kulturze, kształtujemy życie społeczne i tworzymy rozwój społeczny w duchu dialogu i wzajemnego zrozumienia.
2. Kultura to przestrzeń kształtowania się wspólnoty ponad różnorodnością, w której naturalne różnice wzbogacają, a nie dzielą.
3. Kultura to obszar dialogu z własnym dziedzictwem, w całej jego złożoności. To odkrywanie pozytywnych i negatywnych wątków w naszych dziejach oraz dbałość o dziedzictwo własne, a także „osierocone”.
4. Kultura przynosi odpowiedzi na potrzeby, ale jest też polem dialogu i sporu, wytwarzania wciąż nowych oczekiwań, pytań i szans rozwoju.
Przykłady działań odnoszących się do zapisów karty znajdziecie na stronach: www.ckzamek.pl oraz www.cpe.poznan.pl

NIEZBĘDNE ZAŁĄCZNIKI: Pełny regulamin dostępny na stronie: http://cpe.poznan.pl/event/konkurs-na-mikrodotacje-sila-wspolpracy/
HARMONOGRAM:
Termin przesyłania aplikacji konkursowych: 27.05.2018, do godz. 23:59
Ogłoszenie wyników konkursu: 30.05.2018
Termin realizacji zwycięskich projektów: 4.06-10.09.2018

Informacji na temat warsztatów i konkursu udzielają:
Bartek Lis b.lis@ckzamek.pl, tel. 61 64 65 207
Jakub Walczyk j.walczyk@ckzamek.pl, tel. kom. 607 609 320
Biuro CPE czynne jest w poniedziałki i czwartki w godzinach 11:00- 16:00
Pokój 132, Centrum Kultury Zamek w Poznaniu

Adres organizatora konkursu (adres pocztowy, email, telefony kontaktowe):
Centrum Praktyk Edukacyjnych w Centrum Kultury ZAMEK
Św. Marcin 80/82
61-809 Poznań
e-mail: zgloszenia@cpe.poznan.pl
http://www.ckzamek.pl/

Konkurs na mikrodotacje „Siła Współpracy” dofinansowano ze środków Urzędu Miasta Poznania oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego.

Feministka, czyli odważna | RELACJA | Gabriela Szabat – z cyklu Studentki mają głos!

Określenie, które najlepiej podsumowuje konferencję “Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?”  (7 maja 2018, organizatorka: dr. Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, europosłanka) to “herstorie”. Herstorie, czyli znana  historia opowiedziana z perspektywy kobiet lub same kobiety w historii.

Prelegentki przybliżając początki kształtowania się ruchu emancypacyjnego w Polsce i przywołując sylwetki pierwszych doktorek i profesorek Uniwersytetu Poznańskiego, dały słuchaczom także wielką garść femiciekawostek (dlaczego piewsze sufrażystki jeździły na rowerach w spódnicach i po co była im siatka przy ramie roweru, dlaczego nosiły męskie kapelusze i wysokie stójki u koszul; co Maria Curie-Skłodowska ma wspólnego z Uniwersytetem im. A. Mickiewicza i dlaczego Maria Dulębianka startowała w wyborach do sejmu, zanim kobiety uzyskały prawa wyborcze…).

Zafrapowało mnie jak stosunkowo odległe od współczesnego jest pierwotne znaczenie przymiotnika “feministyczna”. W XIX wieku był on synonimem dla odwagi i bezkompromisowości.

Pouczająca i poszerzająca perspektywę patrzenia na sytuację współczesnych kobiet była dyskusja o wizji przyszłości. Głos w rozmowie zabrały przedstawicielki różnych środowisk, dzięki czemu miały szansę wybrzmieć problemy, których istnienia część uczestników konferencji dotychczas nie była świadoma. Efektem dyskursu było powstanie i podpisanie przez zgromadzone kobiety listy postulatów po 100 latach.

Gabriela Szabat

Katarzyna Wala oraz panie ze stowarzyszenia Mobilny Dom Kultury Wilczak przywracają pamięć o Amelii Bloomer, od której zaczęła się moda na spodnie”bloomerki”

Tym razem nie czarne, a biało-czerwone parasolki. Idealne na pochody i obchody stulecia Praw Kobiet!

Jesteśmy z różnych pokoleń, ale cele mamy te same. Chcemy żyć w mieście, w którym kobiety będą równe mężczyznom w każdej dziedzinie życia.

„Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?”

7 maja, z ramienia platformy OnePoznan, z radością uczestniczyłyśmy w konferencji „Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?”. Organizatorka spotkania, posłanka do Parlamentu Europejskiego, dr Agnieszka Kozłowska-Rajewicz wraz z dr Martą Mazurek, Pełnomocniczką Prezydenta Poznania ds. przeciwdziałania wykluczeniom powitały zgromadzone panie oraz nielicznych panów (naliczyłyśmy czterech) m.in. mocnymi cytatami z Charlotte Perkins Gilman, amerykańskiej feministki, socjolożki i pisarki z przełomu XIX i XX w.  (zobacz TUTAJ).

Kolejne prelegentki opowiedziały o polskich sufrażystkach z perspektywy historii naukowczyń, polityczek czy pisarek.

“Mądrość, odwaga i entuzjazm. Pierwsze polskie uczone Uniwersytetu Poznańskiego” – dr hab. prof. UAM Edyta Głowacka-Sobiech z Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, Interdyscyplinarnego Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM opowiedziała o kobietach które przecierały szlaki kolejnym pokoleniom naukowczyń w Poznaniu, w tym o Ludwice Dobrzyńskiej-Rybickiej, filozofce, długoletniej dyrektorce Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, jednej z pierwszych kobiet z tytułem profesorskim w Polsce.

Prof. Głowacka-Sobiech przypomniała, że w przyszłym roku świętować będziemy 100-lecie Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Zwróciła uwagę na ogromną potrzebę odpowiedniego wyeksponowania roli kobiet – naukowczyń w tym jubileuszu.


Dr Aneta Górnicka-Boratyńska, pisarka, dziennikarka i krytyczka literacka, w wystąpieniu pt. „Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?” przypomniała historię polskich sufrażystek od lat 70. XIX w., wyjaśniając dlaczego w zaborze pruskim siła ich działania wydawała się być najsłabsza 🙁

Uczestniczki spotkania przypomniały sobie (usłyszały po raz pierwszy?), o kobietach, które zakładały organizacje kobiece, organizowały tajne,  (a następnie jawne) zjazdy, demonstracje polityczne (ostentacyjne kandydowanie Marii Dulębianki, która wykorzystała lukę prawną, do Sejmu Krajowego w Galicji w 1908 r. jako sprzeciw wobec dyskryminacji Polek w polityce).

Kobiety walczyły o dostęp do edukacji, otwierały czasopisma, kształciły się za granicą lub na Uniwersytecie Latającym, żądały ukrócenia rozpasania seksualnego mężczyzn, ich podwójnej moralności, wreszcie – pragnęły wolności wypowiedzi, wyborów i aktywności polityczno-społecznej.

Katarzyna Wala ze stowarzyszenia Mobilny Dom Kultury Wilczak oraz dziewczyny, zaangażowane w przywracanie pamięci o bloomerkach, potomkiniach duchowych Amelii Bloomer, przypomniały o tym jak strój na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci determinował kobiety. Oraz o tym dlaczego rower stał się dla nich wehikułem, którym “wjechały do  wolności”.

27 maja Stowarzyszenie organizuje “piknik bloomersów” na Wilczaku, szczegóły już wkrótce w naszym kalendarzu. Tymczasem, zapisujcie się na warsztaty krawieckie “Bloomerki na 100-lecie Praw Kobiet”. Szczegóły TUTAJ.

Dr Iwona Chmura-Rutkowska z Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, Interdyscyplinarnego Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM, zaprosiła uczestniczki i nielicznych (czterech :))  uczestników spotkania do ćwiczenia, podczas którego miałyśmy okazję stworzyć własne “postulaty po 100 latach”.

Długo nas nie trzeba było namawiać do pracy!

Oto efekt krótkiej dyskusji kobiet, które doskonale wiedzą czego chcą i zdają sobie sprawę, że sto lat praw wyborczych to dopiero początek walki o to, abyśmy nic już nikomu nie musiały udowadniać.