HERSTORIA 1918/1919 – wystawa

Dziedziniec Urzędu Miasta Poznania
Wernisaż 9 listopada 2018 / 10:30
Wystawa trwa: 9 listopada 2018 – 31 grudnia 2018 

Postaci/ sytuacje/ wydarzenia, które subiektywnie wybrałam dla tego projektu wskazują patriotyczne modele, które reprezentowały kobiety przed i w czasach odzyskania niepodległości. Kobiety szmuglowały broń, brały udział w akcjach zbrojnych, zostawały zsyłane na Sybir, w Sejmie przedstawiały pierwsze ustawy. Tworzyły państwo równoległe, kierowały młodzież na studia, organizowały tajne komplety, stowarzyszenia, pielęgnując ideę wolności.
Migawkowy i jednocześnie faktograficzny sposób pokazania bardzo różnych wydarzeń i postaci, zarówno w czasie, jak i na mapie jest celowy. Wystawa jest uzupełnieniem dla pozostałych wystaw, książek, wydarzeń i filmów, których autorki i autorzy świadomie lub nieświadomie wybierają nie przedstawiać roli kobiet.
Jeśli nie wiedziałaś/ wiedziałeś, to teraz już wiesz.
Katarzyna Dworaczyk

grl.zone/herstoria1918

Iłłakowiczówna żyje w czasach, które zmuszają ją do nieustannego udowadniania, że kobiety i mężczyźni mają równe prawa. Na przykład jeśli chodzi o możliwość zdobywania wiedzy.
Ma 21 lat gdy zaczyna studiować filologię polską przy krakowskim Wydziale Filozoficznym. Jest jedną z pierwszych studentek Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Po długiej batalii na UJ, pierwsze trzy studentki zostały przyjęte w 1894 na wydział chemii. Uniwersytet Jagielloński przyjął je na próbę, jako hospitantki. Mężczyźni wykładowcy uważali, że kobiety nie mają zdolności do abstrakcyjnego myślenia, przez co kiepsko sobie radzą z nauką i przyswajaniem wiedzy, szczególnie na wyższym poziomie.

Legalne, półlegalne, a czasem zupełnie nielegalne działania prowadzone przez rzesze kobiet sprawiły, że w grudniu 1918 roku do walki stanęły tysiące wielkopolskich patriotów i patriotek.

Ważnym aspektem, który zmienił model kobiety na początku XX w., był skauting. Tworzące się żeńskie drużyny rozbudzały i umożliwiały wykazywanie się pań w różnych dziedzinach, do których jeszcze nie tak dawno nie miały prawa. Praca w drużynach obejmowała m.in. nie tylko działalność oświatowo-sanitarną, ale również zajęcia polowe oraz szkolenia w zakresie służby wywiadowczej.

Zofia Sokolnicka w 1903 r. została przyjęta do konspiracyjnej Ligi Narodowej. Pełniła opiekę nad tajnymi organizacjami młodzieżowymi: Filomatami i Filaretami, Tow. Tomasza Zana i żeńską organizacją harcerek im. Emilii Plater. W czasie pierwszej wojny światowej wyjeżdżała do Szwajcarii i Francji jako emisariuszka z tajnymi instrukcjami i informacjami dla działaczy Narodowej Demokracji. Dzięki fenomenalnej pamięci uczyła się na pamięć przekazanych jej informacji i instrukcji.
W 1922 r. została wybrana do Sejmu RP I kadencji w okręgu nr 34 (m. Poznań) z listy nr 8: Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej.

Otto von Bismarck, uważał polskie, a w szczególności wielkopolskie, kobiety za największą przeszkodę dla niemieckich planów imperialnych. Mówił  – „Dopóki będzie istnieć polska kobieta, istnieć będzie problem polski”.

Posłanki walczą też z pornografią. Wierzą w wyższość „momentów estetycznych”. – Ten, co od dziecka nauczył się patrzeć z miłością na Matejkę czy Malczewskiego, nie będzie szukał zadowolenia w pocztówce z widokiem pornograficznym – mówi Kosmowska.

Prawo rosyjskie zezwalało, aby skazanym na Syberię towarzyszyły żony. Większość z nich decydowała się na zabranie ze sobą dzieci. Z chwilą znalezienia się za Uralem podlegały one takim samym rygorom, jak skazani – mogły powrócić do kraju jedynie po odbyciu przez małżonka kary zesłania lub kiedy on zmarł.

Gdy mężczyzna zostawał zesłany, a kobiety zostawały, na nie spadał obowiązek utrzymania rodziny. A często wyrok zesłania lub śmierci łaczył się z konfiskatą całego majątku. Rodziny praktycznie pozostawały wówczas bez środków do zycia.

KATARZYNA DWORACZYK

Z pasji trenerka komunikacji i artystka wizualna. Z wykształcenia też. Współtworzy międzynarodowy zespół trenerów skupionych wokół Porozumienia bez Przemocy. Pisze i rysuje, mówi, inspiruje na szkoleniach i konferencjach, mini – mediuje z i między dziećmi. Pochodzi z Gdyni (do której kiedyś wróci), mieszka w Poznaniu, w przyszłym roku leci do Irkucka. Uwielbia espresso, Jacquesa Lacana i widzieć horyzont.

Więcej >>> 

Projekt dofinansowany z budżetu Miasta Poznania  #poznanwspiera