„Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?”

7 maja, z ramienia platformy OnePoznan, z radością uczestniczyłyśmy w konferencji „Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?”. Organizatorka spotkania, posłanka do Parlamentu Europejskiego, dr Agnieszka Kozłowska-Rajewicz wraz z dr Martą Mazurek, Pełnomocniczką Prezydenta Poznania ds. przeciwdziałania wykluczeniom powitały zgromadzone panie oraz nielicznych panów (naliczyłyśmy czterech) m.in. mocnymi cytatami z Charlotte Perkins Gilman, amerykańskiej feministki, socjolożki i pisarki z przełomu XIX i XX w.  (zobacz TUTAJ).

Kolejne prelegentki opowiedziały o polskich sufrażystkach z perspektywy historii naukowczyń, polityczek czy pisarek.

“Mądrość, odwaga i entuzjazm. Pierwsze polskie uczone Uniwersytetu Poznańskiego” – dr hab. prof. UAM Edyta Głowacka-Sobiech z Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, Interdyscyplinarnego Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM opowiedziała o kobietach które przecierały szlaki kolejnym pokoleniom naukowczyń w Poznaniu, w tym o Ludwice Dobrzyńskiej-Rybickiej, filozofce, długoletniej dyrektorce Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, jednej z pierwszych kobiet z tytułem profesorskim w Polsce.

Prof. Głowacka-Sobiech przypomniała, że w przyszłym roku świętować będziemy 100-lecie Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Zwróciła uwagę na ogromną potrzebę odpowiedniego wyeksponowania roli kobiet – naukowczyń w tym jubileuszu.


Dr Aneta Górnicka-Boratyńska, pisarka, dziennikarka i krytyczka literacka, w wystąpieniu pt. „Polskie emancypantki. O co walczyły? Jak działały? Jak żyły?” przypomniała historię polskich sufrażystek od lat 70. XIX w., wyjaśniając dlaczego w zaborze pruskim siła ich działania wydawała się być najsłabsza 🙁

Uczestniczki spotkania przypomniały sobie (usłyszały po raz pierwszy?), o kobietach, które zakładały organizacje kobiece, organizowały tajne,  (a następnie jawne) zjazdy, demonstracje polityczne (ostentacyjne kandydowanie Marii Dulębianki, która wykorzystała lukę prawną, do Sejmu Krajowego w Galicji w 1908 r. jako sprzeciw wobec dyskryminacji Polek w polityce).

Kobiety walczyły o dostęp do edukacji, otwierały czasopisma, kształciły się za granicą lub na Uniwersytecie Latającym, żądały ukrócenia rozpasania seksualnego mężczyzn, ich podwójnej moralności, wreszcie – pragnęły wolności wypowiedzi, wyborów i aktywności polityczno-społecznej.

Katarzyna Wala ze stowarzyszenia Mobilny Dom Kultury Wilczak oraz dziewczyny, zaangażowane w przywracanie pamięci o bloomerkach, potomkiniach duchowych Amelii Bloomer, przypomniały o tym jak strój na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci determinował kobiety. Oraz o tym dlaczego rower stał się dla nich wehikułem, którym “wjechały do  wolności”.

27 maja Stowarzyszenie organizuje “piknik bloomersów” na Wilczaku, szczegóły już wkrótce w naszym kalendarzu. Tymczasem, zapisujcie się na warsztaty krawieckie “Bloomerki na 100-lecie Praw Kobiet”. Szczegóły TUTAJ.

Dr Iwona Chmura-Rutkowska z Wydziału Studiów Edukacyjnych UAM, Interdyscyplinarnego Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM, zaprosiła uczestniczki i nielicznych (czterech :))  uczestników spotkania do ćwiczenia, podczas którego miałyśmy okazję stworzyć własne “postulaty po 100 latach”.

Długo nas nie trzeba było namawiać do pracy!

Oto efekt krótkiej dyskusji kobiet, które doskonale wiedzą czego chcą i zdają sobie sprawę, że sto lat praw wyborczych to dopiero początek walki o to, abyśmy nic już nikomu nie musiały udowadniać.