Ulice Kobiet – Maria Rataj – wtorek 11.09.2018 – foro relacja Barbary Sinicy

Sto lat temu Polkom przyznano prawa wyborcze i możliwość zasiadania w Sejmie. Wydawałoby się, że od tamtej pory kobiety powinny cieszyć się równością z mężczyznami we wszystkich sferach życia publicznego. Niestety tak nie jest. Dowodem choćby fakt, że nadal trudno natrafić na ulicę, której patronką jest kobieta. Ulice kobiet” to projekt, w którym w różnych miejscach miasta uczestnicy włóczką i igłą sprawią, że na czas akcji patronkami tych miejsc staną się wybitne kobiety związane z Poznaniem. Ich nazwiska wyszyte zostaną na specjalnych bilbordach.

Pierwsze spotkanie odbyło się na Wildzie, gdzie mieszkała Maria Rataj, autorka „Grzesznego miasta”, barwnych wspomnień z międzywojennego i okupowanego Poznania.

Kim była Maria Rataj?

Maria Rataj (ur. 6 lipca 1918 w Kaliszu, zm. 8 czerwca 1995 r. w Poznaniu), właściwie Marianna Rudowicz – polska pisarka, autorka wspomnień z przedwojennego Poznania pt. Zaułki grzecznego miasta.

Pochodziła z biednej polsko-niemieckiej rodziny. Miała młodszego brata Romana i starszą siostrę Stanisławę. Ojciec, Janusz, porzucił rodzinę we wczesnym okresie życia Marii. Matka prowadziła swobodny styl życia, więc córka musiała dość szybko zająć się utrzymaniem rodziny. Maria korzystała z pomocy różnych parafialnych organizacji charytatywnych. Po II wojnie światowej utrzymywała się z renty. Urodziła dwóch synów.

Na początku lat 50. Rataj rozpoczęła spisywanie wspomnień z okresu dwudziestolecia międzywojennego i okupacji niemieckiej w Poznaniu. Poprzez dziecięce anegdoty ukazała barwny obraz marginesu społecznego stolicy Wielkopolski. Dzięki pomocy eseisty i publicysty Aleksandra Rogalskiego dostała stypendium Związku Literatów Polskich (chociaż do samego związku nigdy nie została przyjęta, co uzasadniano zbyt niewielkim dorobkiem literackim). Tekst wspomnień autorka ukończyła w 1956 roku. Prozaik Zdzisław Romanowski zredagował go: dokonał skrótów i zmian stylistycznych, a niektóre fragmenty usunął, prawdopodobnie ze względów politycznych. Wspomnienia ukazały się drukiem w 1962 roku nakładem Wydawnictwa Poznańskiego. Książka okazała się bestsellerem – w ciągu czterech miesięcy sprzedano 10 tys. egzemplarzy. Prasa recenzowała Zaułki grzecznego miasta bardzo pozytywnie.

Maria Rataj jest także autorką nieopublikowanego zbioru opowiadań “Bez parawanu”. Została pochowana na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu.

W 2007 ukazało się nakładem wydawnictwa Kwartet wznowienie wspomnień Rataj, pod tytułem “Grzeszne miasto”. Tekst został zredagowany ponownie na podstawie rękopisów autorki, bez ingerencji Romanowskiego, ze znacznie zwiększoną ilością stron. (wikipedia)


„Ulice kobiet” to projekt realizowany przez Fundację Barak Kultury na zlecenie Urzędu Miasta Poznania, we współpracy z Martą Mazurek, Pełnomocniczką Prezydenta Miasta Poznania ds. Przeciwdziałania Wykluczeniom.

PROGRAM

wtorek, 11 września 2018
13.00 – 18.00 Maria Rataj
ul. Spychalskiego/Dolina

środa, 12 września 2018
13.00 – 18.00 Maria Paradowska
ul. Św. Wawrzyńca w okolicy Zagrody Bamberskiej

czwartek, 13 września 2018
13.00 – 18.00 Maria Komornicka
al. Marcinkowskiego w pobliżu Hotelu Bazar

wtorek, 18 września 2018
13.00 – 18.00 Krystyna Laskowicz
ul. Piekary 17 (parking strzeżony)

środa, 19 września 2018
13.00 – 18.00 Zofia Trojanowiczowa
ul. Św. Marcin przed CK Zamek

Więcej informacji i kolejne terminy (Facebook) >>>

Fotorelacja: Barbara Sinica https://barbara.sinica.pl

Pomocnik dydaktyczny: edukacja antydyskryminacyjna w szkole – pdf

Ten pomocnik dydaktyczny trafił do poznańskich szkół. Jego celem jest wsparcie nauczycieli i nauczycielek w planowaniu i projektowaniu zajęć dodatkowych z obszaru przeciwdziałania dyskryminacji i wykluczeniu.

Na zlecenie miasta pomocnik opracowała Joanna Kowalska-Andrzejewska – psycholożka, terapeutka rodzinna, trenerka, prezeska Fundacji Rozwoju MOTYLARNIA. Od 2006 roku kieruje świetlicą socjoterapeutyczną Motylarnia, skierowaną do dzieci z rodzin dysfunkcyjnych i doświadczających wykluczenia, zajmuje się wsparciem dzieci  trudnościami oraz diagnozą i terapią dzieci/młodzieży – indywidualnie i systemowo. Realizatorka warsztatów rozwojowych,  antydyskryminacyjnych, treningów umiejętności psychospołecznych i edukacyjnych skierowanych do dzieci, młodzieży, wychowawców/czyń i nauczycieli/lek oraz rodziców. Doświadczona w pracy psycholożka w placówkach wszystkich etapów edukacji (przedszkole, szkoła podstawowa, liceum i zajęcia dla studentów/studentek).

Konsultacja merytoryczna i współpraca:  dr Iwona Chmura – Rutkowska, Wydział Studiów Edukacyjnych Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Poradnik do pobrania na stronie www.poznan.pl >>>

Yanka Rudzka w Starym Browarze – relacja foto

Jednym z kluczowych przedsięwzięć międzynarodowego projektu kulturalnego, który od 2017 do 20121 r. koordynuje Instytut im. Adama Mickiewicza jest projekt TERYTORIUM CHOREOGRAFII – NOWE SZLAKI AWANGARDY, czyli wieloletni projekt prezentacji polskiego tańca współczesnego z udziałem najlepszych artystów, pedagogów i teoretyków tańca, skupionych wokół Polskiej Platformy Tańca. Projekt wypełniony będzie spektaklami, wartsztatami, debatami  w najbardziej aktywnych centrach tańca współczesnego w Europie Środkowej i Wschodniej. Projekt jest kontynuacją programu Terytoria choreografii z 2016 r., którego idea została poszerzona o propozycje związane z wybitnymi postaciami artystek awangardy tanecznej XX wieku polskiego pochodzenia: Poli Nireńskiej, Bronisławy Niżyńskiej czy Yanki Rudzkiej właśnie.

Wczoraj w Starym Browarze odbył się pierwszy pokaz premierowy “Projektu Yanka Rudzka: Wielogłos” według pomysły Joanny Leśnierowskiej, także w jej (wraz z Januszem Orlikiem i we współpracy z tancerzami) pomysłu.

 
Jak można przeczytać w programie wydarzenia:
“Spektakl WIELOGŁOS jest twórczą kontynuacją projektu, jaki wiosną 2016 roku odbył się w brazylijskim Salwadorze de Bahia we współpracy z festiwalem Vivadança. Inspiracją dla działań było nieoczekiwane odkrycie postaci YANKI RUDZKIEJ (1916-2008) – polskiej tancerki, która w 1956 roku przybyła do Salwadoru by poprowadzić pionierską w tamtym okresie Szkołę Tańca Uniwersytetu Federalnego – jeden z najważniejszych ośrodków sztuk scenicznych w Brazylii. Nieznana dotąd w ogóle w Polsce Yanka Rudzka uznawana jest za jedną z najważniejszych postaci brazylijskiego tańca nowoczesnego – pierwszą, która połączyła tradycję tańca modern z kulturą lokalną o korzeniach afro-brazylijskich. Jej wiara, że bez pogłębionego rozpoznania tradycyjnych źródeł współczesna kultura nie może się rozwijać stała się punktem wyjścia dla spektaklu ZACZYN (Semente) łączącego polskich i salwadorskich tancerzy we wspólnej podróży do źródeł i z powrotem. Tym razem, pod patronatem Yanki Rudzkiej udajemy się na Wschód, na kaukaz, proponując ekscytujące spotkanie na przecięciu czterech kultur – polskiej, brazylijskiej, ormiańskiej i gruzińskiej. Inspirującym punktem wyjścia dla spektaklu stanie się tym razem muzyczna koncepcja polifonii – WIELOGŁOSU właśnie. Polifonia, jako ciekawa metafora naszej tożsamości – tej kulturowej, jak i narodowej, osobistej i artystycznej, na swój sposób polifonicznej właśnie, bo złożonej z wielu warstw i wielu (często sobie odległych, a nawet sprzecznych wewnętrznie) elementów – prowadzi nas do idei polifonicznego ciała – ciała współistniejących w nim wielu głosów (tych indywidulanych, jak i tych zapożyczanych ze współczesnej i tradycyjnej kultury); ciała zmagającego się z głosów tych nadmiarem, hałasem, kakofonią. A także do „wielogłosowej” kompozycji ruchu – „melodii” tańca komponowanego przez wiele różnych ciał (głosów) zjednoczonych w tanecznym wirze.”

W spektaklu zobaczyć mogliśmy międzynarodowych tancerzy: Andersona Danttasa,  Helenę Ganjalyan, Karen Khachatryan, Agnieszkę Kryst, Kote Liparteliani, Janusza Orlik, Neemiasa Santanę, Katarzynę Sitarz, Hasmika Tangyan, Megi Zarkua.

 

 

Spektakl zobaczyć można jeszcze 9 września, o godzinie 19.00 w Studio Słodownia +3 w Starym Browarze.  \Bilety w cenie 20,00zł (ulgowy 15,00zł) do nabycia w punktach informacyjnych Starego Browaru, księgarniach Empik oraz na portalu ebilet.pl

ULICE KOBIET w Poznaniu!

Sto lat temu Polkom przyznano prawa wyborcze i możliwość zasiadania w Sejmie. Wydawałoby się, że od tamtej pory kobiety powinny cieszyć się równością z mężczyznami we wszystkich sferach życia publicznego. Niestety tak nie jest.Dowodem choćby fakt, że nadal trudno natrafić na ulicę, której patronką jest kobieta.

Ulice kobiet” to projekt, w którym w różnych miejscach miasta uczestnicy i uczestniczki włóczką i igłą sprawią, że na czas akcji patronkami tych miejsc staną się wybitne kobiety związane z Poznaniem. Ich nazwiska wyszyte zostaną na specjalnych bilbordach. Na początku spotkamy się na Wildzie, gdzie mieszkała Maria Rataj, autorka „Grzesznego miasta”, barwnych wspomnień z międzywojennego i okupowanego Poznania. Później przeniesiemy się na Jeżyce, gdzie osiedlili się Bambrzy, którym Maria Paradowska poświęciła dużą część życia tworząc dedykowane im Towarzystwo i Muzeum. Hotel Bazar stał się tłem dla aktu przemiany Marii Komornickiej, która zmieniając płeć stała się inspiracją dla środowisk feministycznych i LGBT. Następnie trafimy na ul. Piekary, w okolice siedziby legendarnej stacji radiowej „S”, którą założyła Krystyna Laskowicz, działaczka opozycyjna i współtwórczyni „Solidarności” na UAM. Dwa wątki z życia Zofii Trojanowiczowej zaprowadzą nas przed Zamek. Bardzo blisko stąd do Collegium Novum, w którym na polonistyce badała romantyzm i do Muzeum Poznańskiego Czerwca, którego wydarzeniom poświęciła pierwszą w PRL książkę. Akcję wspólnego wyszywania na bilbordzie realizuje Agnieszka Grygielgrupy A la teatr

Ulice kobiet” to projekt realizowany przez Fundację Barak Kultury na zlecenie Urzędu Miasta Poznania, we współpracy z Martą Mazurek, Pełnomocniczką Prezydenta Miasta Poznania ds. Przeciwdziałania Wykluczeniom.

PROGRAM:

wtorek, 11 września 2018

13.00 – 18.00 Maria Rataj

ul. Spychalskiego/Dolina

Maria Rataj (6.VII.1918 – 8.VI.1995) pochodziła z ubogiej polsko-niemieckiej rodziny. W jej żyłach, oprócz krwi niemieckiej, płynęła także krew rosyjska. Ojciec porzucił rodzinę, gdy Maria była małą dziewczynką. Matka niezbyt odpowiedzialnie podchodziła do opieki nad dziećmi, często zaglądała do kieliszka i nie stroniła od zabaw. Córka szybko musiała zapomnieć o dzieciństwie. Opiekowała się bratem i utrzymywała dom podejmując się różnych prac. W latach pięćdziesiątych Maria Rataj zaczęła przenosić na papier wspomnienia z dwudziestolecia międzywojennego, a także niemieckiej okupacji Poznania. Ukazała się jej książka – autobiografia, zatytułowana „Zaułki grzecznego miasta”. Wznowienie, pod nową redakcją, opublikowano w 2007 roku pod tytułem „Grzeszne miasto”.

środa, 12 września 2018

13.00 – 18.00 Maria Paradowska

ul. Św. Wawrzyńca w okolicy Zagrody Bamberskiej

Profesor Maria Paradowska  (9.VI.1932 – 9.I.2011) była z urodzenia poznanianką. Całe życie pracowała naukowo jako historyk, etnolog i etnograf. Kierowała poznańskim oddziałem Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Interesowała się działalnością Polaków w Ameryce Południowej i Środkowej, a także asymilacją Niemców w Polsce. Już w czasie studiów zainteresowała się Bambrami, potomkami chłopów, którzy sprowadzeni zostali pod Poznań w XVII wieku. Na ich temat napisała pracę magisterską. Później powołała Towarzystwo Bambrów Poznańskich i prezesowała mu przez wiele lat. Tej grupie etnicznej poświęciła wiele książek i artykułów. Przyczyniła się do utworzenia Muzeum Bambrów Poznańskich, które powstało w 2003 roku.

czwartek, 13 września 2018

13.00 – 18.00 Maria Komornicka

al. Marcinkowskiego w pobliżu Hotelu Bazar

Maria Komornicka (25.VII.1876 – 8.III.1949) pisała prozę i wiersze, dramaty i teksty krytyczne, tłumaczyła. Z Poznaniem Komornicka związana była tylko przez jeden, ale niezwykły dla niej dzień. Ta jedna doba stała się fundamentem dla legendy biograficznej. Właśnie w Poznaniu Maria Komornicka zmieniła tożsamość płciową i stała się mężczyzną. Miało to miejsce w czerwcu 1907 roku. Razem z matką wynajęły na noc pokój w poznańskim hotelu Bazar. Tam Maria spaliła swoje suknie i zamieniła je na strój męski. Od tego momentu uważała się za mężczyznę i zmieniła nazwisko na męskie – Piotr Odmieniec Włast. Nie akceptowała traktowania jej jako kobiety. Na akt odrzucenia kobiecości nieprzypadkowo wybrała „Hotel Bazar”. Było to miejsce powszechnie kojarzone z ważnymi dla regionu i Polski mężczyznami, prominentnymi gośćmi oraz nobliwymi instytucjami, finansjerą, historią.

wtorek, 18 września 2018

13.00 – 18.00 Krystyna Laskowicz

ul. Piekary 17 (parking strzeżony)

Krystyna Laskowicz (23.X.1938 – 17.III.2013) ukończyła filologię polską na UAM w Poznaniu. Później doktoryzowała się na tej samej uczelni, pracowała na niej w latach 1973–1989. W latach dziewięćdziesiątych stworzyła pierwszą komercyjną stację radiową w Poznaniu – Radio „S” i pierwszą tutejszą komercyjną stację telewizyjną TV „ES”, była ich prezeską i redaktorką naczelną. W latach 2000-2001 pracowała na stanowisku dyrektorki Departamentu Komunikacji Społecznej w Kancelarii Premiera Jerzego Buzka. A wcześniej, w PRL, gdy rodziła się „Solidarność”, szybko zaangażowała się w budowanie jej struktur na UAM. W początkach stanu wojennego została internowana, ale nie złamało jej to. Funkcjonowała w strukturach podziemnych. Pisała artykuły dla prasy podziemnej, była autorką albumu poświęconego „S” pt. „Dekada 1980-1989. Czas nadziei i oporu”, wydanego w Poznaniu w 2005 r. Została odznaczona przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

środa, 19 września 2018

13.00 – 18.00 Zofia Trojanowiczowa

ul. Św. Marcin przed CK Zamek

Zofia Trojanowiczowa (1.X.1936 – 17.XI.2015) była wybitną filolożką, badaczką romantyzmu. Ukończyła studia polonistyczne na UAM w Poznaniu, tam obroniła również pracę doktorską, habilitowała się, w 1991 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych, a w 1998 tytuł profesora zwyczajnego. Zajmowała wiele ważnych uniwersyteckich stanowisk i należała do kilku towarzystw naukowych. Żyła nie tylko nauką, angażowała się także w działalność opozycyjną, współzakładała uczelnianą „Solidarność”. W wywiadach wspominała, że na polonistykę trafiła przypadkiem. Trudno w to uwierzyć. Fascynowała ją twórczość Cypriana Kamila Norwida. Uznawana była za najlepszą w Polsce znawczynię jego spuścizny. Badała także dzieje Poznańskiego Czerwca 1956. Razem z Jarosławem Maciejewskim wydała pionierską w czasach PRL książkę poświęconą tym wydarzeniom – „Poznański Czerwiec 1956”, za którą otrzymała Nagrodę Naukową Miasta Poznania.

Summer Course on International Protection of Human Rights | Poznań

Od 27 sierpnia do 5 września w Poznaniu na UMP odbywał się  Summer Course on International Protection of Human Rights, zorganizowany przez Wydział Prawa i Administracji UAM Poznań, Polska Akademia Nauk. Program tegoroczny dotyczył tematu “Gender w prawie i praktyce”. Wśród zaproszonych gości/ni znaleźli się prof. Hanna Suchocka, dr Adam Bodnar, dr Agnieszka Kozłowska-Rajewicz., dr Sylwia Spurek, prof. Roman Q Wieruszewski i dr Katarzyna Sękowska-Kozłowska – z prelekcją na temat polityki równości płci na szczeblu lokalnym na przykładzie Miasto Poznań oraz dr Marta Mazurek, Pełnomocniczka Prezydenta Miasta Poznania ds. przeciwdziałania wykluczeniom.

Letni Kurs Międzynarodowej Ochrony Praw Człowieka w 2018 r. to 27 edycja intensywnego programu na temat praw człowieka organizowanego w Poznaniu. Ponad 500 absolwentów i specjalistów uczestniczyło w Kursie od 1992 roku. Kurs składa się z dwóch części: wprowadzenia do uniwersalnych i europejskich systemów ochrony praw człowieka, a następnie bardziej szczegółowej analizy wybranego obszaru tematycznego.

W 2018 r. Tematem wiodącym była kwestia równości płci w praktyce. Wybór ten odzwierciedla bieżące dyskusje w dziedzinie praw człowieka i został zainspirowany opiniami uzyskanymi od absolwentów Kursu.

Podczas “sesji eksperckich” uczestnicy kursu mieli okazję do uczenia się i nawiązywania kontaktów z profesjonalistami zaangażowanymi w równouprawnienie płci. Kurs łączy teoretyczne i praktyczne podejście do praw człowieka. Daje kompleksowy i rygorystyczny przegląd instrumentów, orzecznictwa i procedur prawa międzynarodowego. Równocześnie wyposaża uczestników w umiejętności przydatne zarówno w badaniach, jak i praktyce w zakresie ochrony praw człowieka.

Językiem wykładowym był język angielski. Kurs składał się z ca. 60 godzin wykładów i studiów przypadków przedstawianych przez czołowych naukowców zajmujących się prawami człowieka, prawników, urzędników służby cywilnej, pracowników organizacji międzynarodowych, dyplomatów i dziennikarzy. Kurs jest skierowany do absolwentów i studentów w ostatnich latach studiów.

Więcej informacji (po angielsku) >>>